yeni röp. 14.07.2008

Tiyatro kökenlisiniz. Dizi oyunculuğu sizin için yorucu oldu mu?

- Yorucu tabi. Sabah gidiyorsunuz bir sahneniz çekiliyor, sonra üç saat bekliyorsunuz bir sahneniz daha çekiliyor. Fakat eğlenceli bir ekibiniz varsa çok eğleniyorsunuz. Bizim ekip çok gençti ve birlikte çok eğleniyorduk. Beklemekten sıkılmıyorduk. Keyifliydi ama bitti.

Başka projeleriniz var mı? Tiyatroya devam edecek misiniz?

- Evet, Dot Tiyatrosu’nda oynuyorum. Yeni oyun olup olmayacağına ağustos ayında karar vereceğiz. Dizi teklifleri geliyor, hangisine geçiş yapacağımı tam olarak bilmiyorum. Bakalım, değerlendireceğiz.

Dizi oyunculuğu size ne gibi tecrübeler kazandırdı?

- Öğrendiğim en ilginç şey, insanların oynadığımız karakterlere ne kadar çok inandığı oldu. Bizlerle yaşadıklarını öğrendim. Kötü karakteri oynuyorsan, sen kötüsündür. Popstarı oynadığımda beni öyle görüyorlardı, şimdi ise kötü adam olarak görüyorlar. Bir de ekranda nasıl durmam gerektiğini öğrendim. Çünkü kamera önünde tiyatrodaki gibi büyük hareketler yapamıyorsunuz. Bazen olayı sadece bakışlarınızla anlatmanız lazım. 'Genco'nun 51 bölüm sürmesi ve her gün sette olmam, bana çok şey kattı.

Rolünüzün üstünüze yapıştığını mı düşünüyorsunuz?

- Herkes bunu söylüyor, hatta şimdi bile kötü adam teklifleri geliyor ama ben hiçbir zaman bu rolün üstüme yapışacağına inanmadım. Çünkü benim yüz hatlarım kötü bir karakteri oynamak için çok uygun değil. Masum bir ifadem var. Ben biraz da beni zorlaması için kötü karakteri oynadım. Farklı bir roldü ve beni daha çok heyecanlandırır diye düşündüm.

Bu yorucu dönemden sonra neden tatil yapmadınız hálá?

- Haftaya Antalya’ya gidiyorum. En kötü zamanı seçtik belki ama arkadaşlarla toplandık ve oraya gideceğiz dedik. Birlikte olalım da neresi olura olsun, fark etmez.

'Genco' ekibiyle mi gidiyorsunuz?

- Yok, onlarla değil. Çocukluk arkadaşlarımla gideceğiz. Ama 'Genco' ekibiyle de gidip, bir çılgınlık yapabiliriz.

Çocukluk arkadaşlarınızla hálá görüşüyor musunuz?

- Hepsiyle. Hiç ayrılmadan hem de! Canlarım ciğerlerim benim onlar. Lise ve ortaokuldan beri arkadaşız. 15 senelik geçmişimiz var.

Facebook’tan önce de vardı yani?

- Aynen öyle. Her sene muhakkak tatile gideriz ekibi hiç bozmadan. Kızlı erkekli, karışık ve sağlam bir grup.

TANINMAMAK İÇİN ÖSS’YE ŞAPKA VE GÖZLÜKLE GİRDİM

Sinema gibi uzun metrajlı bir projede yer almayı düşünüyor musunuz?

- Çok istiyorum ama olacaksa iyi bir şey olmalı. Senaryosunu beğenmem bir yana, ekibin de enerjisi güzel olsun, arkadaşlık ön planda olsun isterim.

Kamera arkasında olmayı hiç düşünmediniz mi?

- Yok. Kamera arkası inanılmaz yorucu. Biz çekimlerde üç saat bekliyoruz belki ama o kamera arkasındakiler durmadan çalışıyor.


Peki senaryo yazmayı düşünüyor musunuz?

- Şu anda üzerinde çalıştığımız bir senaryo var. Sanırım seneye ocak ayında yayında olur. Bir dram senaryosu hazırlıyoruz. Dramı çok seviyorum, etkileyici geliyor bana. Sanırım ağlamayı seviyorum.

Başka neler yapıyorsunuz?

- Fotoğrafçılık okumak istiyorum.

Bu da kamera arkasında olacağınız anlamına geliyor...

- Evet, hiç böyle düşünmemiştim. Bir nevi kamera arkasında olacağım. Görsel gözümün iyi olduğunu düşünüyorum. İnsanı güzel göstermek çok ilgimi çekiyor. Sınavlara hazırlanıyorum.

ÖSS’ye girdiniz mi?

- Evet girdim.

Yanınızdakiler tanıdı mı sizi?

- Şapkayla ve gözlükle girdim. O kadar utandım ki 25 yaşında sınava giren biri olarak!

Nasıl geçti sınavınız?

- Çok zordu sorular. Sonuçlara hiç bakmadım.

Fotoğrafçılık dersleri almaya başladınız mı?

- Fotoğrafçılık bölümü mezunu bir arkadaşım çalıştıracak beni.

ÜNLÜ OLMAK BEYİN YORUYOR

- Ünlü olmak ne gibi değişikliklere yol açtı hayatınızda?

Garipsiyorsun, beynin yoruluyor. Eskiden insanlara bakıp onları uzun uzun incelerdim, şimdi onlar beni inceliyor. Rahat edemiyorsun, kendini kısıtlıyorsun böyle olunca.

- Sektöre sürekli yeni oyuncular dahil oluyor. Yarışa biraz daha önce başlamış olmanıza rağmen, geride kalmamak için nasıl geliştiriyorsunuz kendinizi? Beslendiğiniz kanallar neler?

Kendimi besleyecek vakit bulamıyorum. İlk defa bir haftadır boşum ve şoktayım. Öncesinde haftanın dört günü tiyatro vardı, diğer günler de çekim. Geriye kalan zamanlarımı da aileme ayırmak zorundaydım. Tüm bunlara rağmen kitap okuyorum, internete giriyorum. Eskiden dans eğitimi alıyordum, şimdi onu da yapamıyorum.

tşkkürler...